Linda: "De aanstelling tot gastvrouw in de Sittardse Basiliek heb ik als heel bijzonder ervaren. Het gaf mij kracht en bemoediging mij voor de basiliek in te zetten. Het geeft mij trouwens een fijn gevoel als ik een paar uur per week door mijn aanwezigheid iets voor de bezoekers mag betekenen."

Irene: "De Zegen voelde als een grote eer aan, een bijna te grote eer. De Zegen, dit ervaar ik tijdens de zondagmis ook dikwijls, voelt aan als een bescherming, een bemoediging en het ontvangen van nieuwe energie. De Zegen voelde voor mij ook als een officieel begin van 'mijn taak' binnen de Basiliek."

Clasien: "Toen we dan 19 april 2009 op het altaar in de basiliek te Sittard, in een kring met gastvrouwen/-heren onder het beeld van O.L.V. van het H.Hart stonden en de handoplegging en zegening ontvingen, voelde ik weer die alles doordringende Liefde, warmte/energie en toch tevens zeer duidelijk, het bewust geaard zijn op de plek. Tevens werd ik overmand door de reactie van kerkgangers, die aanhoord hadden waarom wij daar stonden. De mededeling over het a.s. vertrek van de zusters, was voor menigeen aangrijpend en geen goed nieuws. Tijden veranderen en wij moeten meegaan in die tijd. Ik hoop dat die tijd ons gunstig gezind zal zijn."

Lambaer: "Toen pater Sjeng onze rector een speciale zegen uitsprak, bad ik Hemelse Vader strek uw handen uit over deze mensen, plaats ons in het licht en geef ons de kracht om dit werk te doen. Toen de rector mij de handen oplegde voel de ik mij in een licht geplaatst en ik bad dank u Vader voor de zegeningen. Zelf voelde ik mij gelukkig en wist nu wat er van mij gevraagd werd. Toen ik na de dienst nog wat opruimde in de kerk, keek ik naar de preekstoel en zag het fragment van de zegeningen en de heen zending van de apostelen. Toen wist ik het zeker. Zijn wij niet allemaal apostelen?"