header4c.jpg
In de beweging van het hart wandelt niemand alleen. Samen met bijvoorbeeld jou vormen wij een spoor in deze tijd, waarop wij elkaar ontmoeten. Samen oefenen we om open te staan voor de ander en voor onszelf, voor het geheim van het leven zoals dat in de schepping gegeven is. Het Hart blijft kloppen: vroeger, vandaag de dag en in de toekomst; altijd en overal waar mensen met elkaar bewogen zijn. Beweeg je mee?
Voor onderweg ...
Het zachtmoedige, het indringende, de wind
Geschreven door Sjef van Tilborg msc   

“Het indringen van de wind berust op zijn aanhouden. Het indringen brengt geleidelijk en weinig opvallend werkingen te weeg. Er wordt niets geforceerd, de onafgebroken zachte druk moet het doen. Hiermee bereikt men een minder opvallend effect dan wanneer men met overrompeling werkt, maar het is duurzamer en volkomener. Om op deze wijze te kunnen werken, moet men een vastomlijnd doel hebben. Want men bereikt alleen iets, wanneer de beïnvloeding steeds in dezelfde richting werkt.”

Teken 57 uit de I Tjing

 

Toerustingsdagen voor de gastvrouwen en gastheren van de Basiliek in Sittard

Toerustingsdag

13 en 27 november waren toerustingsdagen voor de gastvrouwen en gastheren van de Basiliek in Sittard. Bij de eerste groep van vorig jaar hebben zich inmiddels andere mensen aangesloten.
De eerste dag was het thema aandacht, de tweede dag heilige plaatsen in onze samenleving.

De eerste dag was een dag waarop vooral veel geluisterd werd:
naar je eigen hart, naar het hart van de ander, naar Gods Hart. Dat bracht veel stilte en bezinning teweeg in

dit huis waar de deur openstaat:
waar zoekers en zieners genood of gekomen
hun harten verwarmen, van toekomst gaan dromen,
waarin wat hen drijft tot herkenning gaat komen,
de vonk van de Geest in hun binnenste slaat.

Dit is een huis waar gemeenschap bestaat,
waar zangers en zeggers bijeen zijn gekomen,
om uiting te geven aan waar zij van dromen,
waardoor een beweging ontstaat die gaat stromen,
die nooit meer door niemand zich inperken laat!

Deze tekst van Margryt Poortstra op de muziek van Tom Löwenthal liep als een rode draad door de dag.

De tweede dag ging over heilige plaatsen in onze samenleving:
Mensen in onze tijd en samenleving zijn als ‘nomaden’op zoek naar ‘oases’: op zoek naar het Heilige, dat wat met God te maken heeft. Ze zoeken dit op plaatsen waar ze tot zichzelf kunnen komen, waar ze bij hun diepste vragen en verlangens kunnen. Samen deelden we waar we aan denken bij heilige plaatsen in onze samenleving: (bedevaarts)kerken, moskeeën, synagogen, kapellen, een plekje in je huis, het graf van een dierbare, wegmonumenten …
Heilige plaatsen doen wat met mensen: ze zijn heilzaam, ze doen je goed op een bijzondere manier.
De basiliek is zo’n heilige plaats: mensen worden aangetrokken door de sfeer, de stilte, de rust … Ze doen er wat hun hart hen ingeeft.
Wat betekent het om op deze heilige plaats gastvrouw/gastheer te mogen zijn? Opnieuw wordt dit zo kernachtig en helder verwoord in een lied:

Hore mijn oor het ongehoorde
dat ik bedacht ben op wat ik zie
Onze monden: dat zij vrede roepen
onze handen dat zij troosten,
dan zullen mijn voeten gaan waar liefde is,
mijn hart overvloeien van vreugde.

(tekst Juut Meijer, muziek Tom Löwenthal)