Een nieuw spoor
Onze beweging wortelt in een eeuwenoude traditie, maar onze weg is eigentijds. Ieder tijd kent immers zijn eigen accenten. Voorop staat telkens weer de beweging naar ons hart, naar het hart van de ander, naar Gods H(h)art. We willen dieper leren kijken dan de buitenkant, de ander leren waarderen om wie hij/zij is. In die ontmoeting en vanuit die levenshouding trekken we samen op. Er zal een eigen spoor ontstaan waarin wij open staan voor barmhartigheid, mededogen en trouw. Aan de ander en aan onszelf, met als doel: vrede en gerechtigheid voor iedereen.

Luisteren naar elkaar
Wie kan ik zijn voor de ander? Wie kunnen we zijn voor elkaar? Deze vragen staan centraal.
Dat oefenen we in de praktijk al op de plaatsen waar we werken in gewone-mensen-taal. In zulke ontmoetingen van hart tot hart komen we als mensen tot leven.
We draaien er niet omheen. We maken het niet mooier of gemakkelijker dan het is. Daar hoeven we niet ver voor te reizen. We kunnen er binnen onze eigen mogelijkheden hier en nu mee beginnen.

Trouw zijn aan onszelf
Willen we er zijn voor de ander, dan moeten wij onszelf serieus durven te nemen; pas als wij recht doen aan wie wij ten diepste zijn, kunnen wij iets betekenen voor een ander.
De weg van het hart nodigt ons uit om dieper te kijken. Dat komt ons niet aanwaaien. Dat lukt niet vanzelf. Het vraagt een betrokken, open en ontvankelijke houding die ons steeds meer eigen wordt.