Bij het bushokje raakten we zomaar in gesprek. Over voeten wassen in de Moskee. Aanleiding was het kruis op de klokkentoren aan de overkant.
"Jullie wassen niet je voeten hè?" Ik schud nee. "Maar wel je handen toch?"
Ik moest even omschakelen, het is al lang geleden dat er water in het wijwatervat zat. Ik knik, "Ja maar meer symbolisch is dat. Hoe weet je dat?"
Trots komt het er uit: "Dat leer ik op de Koranschool. Ik bedoel dat leer ik aan andere kinderen op de Koranschool."
Met respect kijk ik nog eens op zij. 16 jaar hooguit schat ik.
"Ben je trots op je geloof?" Hij knikt en glundert. "Ik ook" glunder ik terug.
Als de bus wegrijdt zit hij er nog. Hij zwaait. Ik zwaai terug.