‘Niemand kijkt naar me om! Toch?’ mompelde hij nog, voordat hij met zachte drang de politieauto werd ingeduwd.

Opwinding alom op het drukke kruispunt. Dat heb je als iemand zich ineens helemaal uitkleedt. Mensen staan geschokt stil, kijken vol ongeloof, wijzen geagiteerd, slaan hun handen voor hun ogen, praten opgewonden. In alle commotie hoort niemand wat de man zegt.

De volgende dag werd hij vrijgelaten. Gewassen, geschoren en – toegegeven - keurig gekleed.

Hij liep een stukje. Op het drukke kruispunt aarzelde hij even. ‘Niemand kijkt naar me om!  Toch?’, mompelde hij  en trok al zijn kleren uit.